lorbeergekrönt

کسی که با تاج یا شاخه‌های برگ بو تزئین یا مفتخر شده است؛ نمادی از پیروزی یا افتخار.

• Der Dichter wurde als lorbeergekrönter Held gefeiert.شاعر به عنوان قهرمانی تاج‌گذاری شده با برگ بو تجلیل شد.
• Die Statue des römischen Kaisers war lorbeergekrönt.مجسمه امپراتور روم تاج‌گذاری شده با برگ بو بود.
• Er fühlte sich lorbeergekrönt nach seinem Erfolg im Wettbewerb.او پس از موفقیت در مسابقه احساس تاج‌گذاری شده با برگ بو می‌کرد.