anmaßen

Aussprache: /ˈanˌmaːsn̩/

Worttrennung: an·ma·ßen

فعل

به خود اجازه دادن، ادعا کردن، به ناحق قائل شدن

Bedeutungen

1 sich (Dativ) + Akkusativ

چیزی (مانند حق، صلاحیت، مقام) را بدون داشتن مجوز، شایستگی یا دلیل موجه به خود نسبت دادن یا ادعا کردن.

Ermaßte sich das Recht, über alle zu urteilen.او خود را محق دانست که درباره همه قضاوت کند.
Niemand darf sich so viel anmaßen.هیچ‌کس نباید اینقدر به خود اجازه دهد.

2 sich (Akkusativ) (sich anmaßen)

گستاخی کردن، جرأت کردن (معمولاً در جملات منفی یا با مفهوم منفی برای بیان تعجب یا نارضایتی؛ با ضمیر بازتابی در حالت Akkusativ).

Wie kannst du dich anmaßen, mir Befehle zu geben?چطور جرأت می‌کنی به من دستور بدهی؟
Sie maß sich nicht an, seine Entscheidungen zu kritisieren.او جرأت نکرد تصمیمات او را نقد کند.