totmachen

Aussprache: /ˈtoːtˌmaxn̩/

Worttrennung: tot·ma·chen

فعل

کشتن، از بین بردن، خود را از پا درآوردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas totmachen)

کشتن یا از بین بردن یک جاندار (عامیانه یا خشن).

Der Jäger hat den Hasen totgemacht.شکارچی خرگوش را کشت.
Sie haben die Fliegen mit einer Zeitung totgemacht.آنها مگس‌ها را با روزنامه از بین بردند.

2 sich (Akkusativ) / Akkusativ (etwas)

چیزی را نابود کردن یا خود را با کار زیاد از پا درآوردن (sich totmachen).

Er hat sich mit dieser Arbeit fast totgemacht.او با این کار تقریباً خودش را از پا درآورد.
Die ständige Kritik hat ihn totgemacht.انتقاد مداوم او را نابود کرد.