weismachen

Aussprache: /ˈvaɪ̯sˌmaxn̩/
Worttrennung: weis·ma·chen
فعل

به کرسی نشاندن، جا انداختن، ادعای غیرواقعی را باوراندن

Bedeutungen

1 Dativ (Person) + Akkusativ (Sache)

به کسی ادعای دروغین یا غیرقابل باوری را باوراندن (jemandem etwas weismachen).

  • Du kannst mir das nicht weismachen!تو نمی‌توانی این را به من باوراندنی!
  • Er versuchte, ihr eine Lüge weiszumachen.او سعی کرد دروغی را به او باوراند.