Halt machen
توقف کردن، ایستادن؛ حد و مرز داشتن
Bedeutungen
1
intransitiv (anhalten)
توقف کردن، مکث کردن برای استراحت یا تجدید قوا.
- Wir machten am Straßenrand Halt, um uns auszuruhen.ما کنار جاده توقف کردیم تا استراحت کنیم.
- Der Zug machte nur einen kurzen Halt am Bahnhof.قطار فقط توقف کوتاهی در ایستگاه داشت.
2
vor + Dativ (vor etwas Halt machen)
حد و مرز داشتن، رعایت کردن و متوقف شدن.
- Man muss vor solchen Verlockungen Halt machen.باید در برابر چنین وسوسههایی توقف کرد.
- Sein Fortschritt machte vor der nächsten Hürde Halt.پیشرفت او در برابر مانع بعدی متوقف شد.