krankmachen

کسی را بیمار کردن یا باعث بیماری او شدن (از نظر جسمی یا روحی).

• Die schlechte Luft machte ihn krank.هوای بد او را بیمار کرد.
• Die ständige Sorge machte sie körperlich krank.نگرانی مداوم او را از نظر جسمی بیمار کرد.

خود را به مریضی زدن، وانمود کردن به بیماری برای اجتناب از کار یا مسئولیت (عامیانه).

• Er hat sich schon wieder krankgemacht, um nicht zur Arbeit zu müssen.او دوباره خودش را به مریضی زده تا مجبور نباشد سر کار برود.
• Sie versuchte, sich krankzumachen, aber der Chef merkte es.او سعی کرد خودش را به مریضی بزند، اما رئیس متوجه شد.