meinen

Aussprache: /ˈmaɪ̯nən/
Wortzerlegung: mei·nen
فعل

منظور داشتن، عقیده داشتن، اشاره کردن به، گفتن

Bedeutungen

1 etwas (Akkusativ) meinen / mit + Dativ etwas meinen

منظور یا قصد خاصی داشتن، معنی دادن

  • Was meinst du genau damit?دقیقاً منظورت از این چیست؟
  • Ich meine es wirklich ernst mit dir.من واقعاً با تو جدی هستم (منظور جدی دارم).
2 dass-Satz / Akkusativ

نظر، عقیده یا باوری درباره چیزی داشتن

  • Ich meine, dass das die beste Entscheidung ist.من فکر می‌کنم (عقیده دارم) که این بهترین تصمیم است.
  • Was meinst du dazu?نظرت درباره این چیست؟
3 jemanden/etwas (Akkusativ) meinen

به شخص یا چیز خاصی اشاره داشتن و او را مد نظر قرار دادن

  • Wen meinst du? Mich oder meinen Bruder?منظورت کیست؟ من یا برادرم؟
  • Ich meine das Buch, das auf dem Tisch liegt.منظورم کتابی است که روی میز قرار دارد.
4 direkte Rede

گفتن، بیان کردن (غالباً در نقل قول مستقیم و داستان)

  • Das macht nichts“, meinte er lächelnd.او با لبخند گفت: «اشکالی ندارد».
  • Wir sollten jetzt gehen“, meinte sie zu ihren Freunden.او به دوستانش گفت: «باید الان برویم».