merkmalhaltig

Aussprache: /ˈmɛʁkmaːlˌhaltɪç/
Worttrennung: merk·mal·hal·tig
صفت

نشان‌دار، دارای ویژگی (در زبان‌شناسی)

Bedeutungen

1

در زبان‌شناسی، به واحدهای زبانی (مانند واج‌ها یا واژگان) گفته می‌شود که دارای یک یا چند ویژگی یا مشخصه خاص هستند که آن‌ها را از واحدهای دیگر متمایز می‌کند.

  • Der Laut /p/ ist stimmlos und wird als merkmalhaltig betrachtet.صدا /p/ بی‌صدا است و دارای ویژگی (نشان) در نظر گرفته می‌شود.
  • In dieser Analyse werden nur merkmalhaltige Wörter berücksichtigt.در این تحلیل، تنها واژگان نشان‌دار (دارای ویژگی) در نظر گرفته می‌شوند.
  • Die Unterscheidung zwischen merkmalhaltigen und merkmallosen Einheiten ist wichtig.تمایز بین واحدهای نشان‌دار و بی‌نشان مهم است.