mißbehagen

ناخوشایند بودن، ناراحتی ایجاد کردن (معمولاً به صورت غیرشخصی "es mißbehagt mir")

• Es mißbehagt mir, wenn man so laut spricht.وقتی کسی اینقدر بلند صحبت می‌کند، برایم ناخوشایند است.
• Die ganze Situation mißbehagte ihm zutiefst.کل وضعیت عمیقاً او را ناراحت می‌کرد.