mißfielen
خوش نیامدند، نپسندیدند (شکل گذشته فعل missfallen)
Bedeutungen
1
jemandem (Dativ)
مورد پسند واقع نشدن، ناخوشایند بودن یا نارضایتی ایجاد کردن نزد کسی (معمولاً در مورد رفتار، تصمیمات یا رویدادها).
- Die Entscheidung des Gerichts mißfiel der beklagten Partei zutiefst.تصمیم دادگاه عمیقاً برای طرف دعوا ناخوشایند بود.
- Sein unhöfliches Benehmen mißfiel allen Anwesenden.رفتار بیادبانه او مورد پسند هیچکس از حاضران نبود.