„Der Film, spröde, langsam und leise, mal ''monochrom'', mal dunkel beleuchtet, nach außen so aufgeräumt und kühl wie die Wohnung der Hauptfigur zum Schluss, nach innen immer mehr Druck erzeugend, ist kein Thriller, hat von Krimi nichts, es tauchen keine Polizisten auf, Straftaten werden nicht gezeigt.“
«این فیلم، خشک، کند و آرام، گاهی تکرنگ و گاهی با نورپردازی تاریک، از بیرون به اندازه آپارتمان شخصیت اصلی در پایان مرتب و سرد، و از درون با تولید فشار فزاینده، هیچ تریلری نیست و هیچ ربطی به فیلم جنایی ندارد، هیچ پلیسی ظاهر نمیشود و هیچ جرمی نشان داده نمیشود.»
