„Die Ironie bei diesen mehrsprachigen Inschriften - wie etwa Augustus' politischem Testament in Ankara (Monumentum Ancyranum), Ptolemäus' Rosettastein in Ägypten, Dareios' Behistun-Inschriften in Persien und den Aśoka-Inschriften in Indien - ist, dass sie die Einsprachigkeit der Adressaten zeigen: Um die Inschriften auch für die ''monolingualen'' Sprecher von nicht imperialen Sprachen zugänglich zu machen, mussten sie mehrsprachig beschriftet werden.“
«طنز در این کتیبه‌های چندزبانه - مانند وصیت‌نامه سیاسی آگوستوس در آنکارا (Monumentum Ancyranum)، سنگ روزتا بطلمیوس در مصر، کتیبه‌های بیستون داریوش در ایران و کتیبه‌های آشوکا در هند - این است که آنها تک‌زبانگی مخاطبان را نشان می‌دهند: برای اینکه کتیبه‌ها برای سخنوران ''تک‌زبانه'' زبان‌های غیرامپراتوری نیز قابل دسترسی باشند، باید به صورت چندزبانه نوشته می‌شدند.»
