nabeln

Aussprache: /ˈnaːbl̩n/
Wortzerlegung: na·beln
فعل

دارای ناف کردن (در علم نشان‌شناسی)، گره‌دار کردن

Beispiele

  • Ein Nabelschild ist ein Schild, den man ''genabelt'' hat.سپر ناف‌دار، سپری است که آن را ناف‌دار کرده‌اند.

Bedeutungen

1 transitiv (Akkusativ)

بند ناف را بریدن (در زمینه پزشکی یا زیست‌شناسی).

  • Nach der Geburt wird das Neugeborene genabelt.پس از تولد، بند ناف نوزاد بریده می‌شود.
  • Die Hebamme nabelte das Baby vorsichtig.ماما بند ناف نوزاد را با احتیاط برید.
2 sich (an + Akkusativ) nabeln

خود را به چیزی وابسته کردن، به معنای ارتباط عمیق و جدایی‌ناپذیر با چیزی داشتن.

  • Er nabelte sich an seine Heimatstadt und konnte sie nie verlassen.او خود را به زادگاهش وابسته کرد و هرگز نتوانست آن را ترک کند.
  • Viele Menschen nabeln sich an ihre Gewohnheiten und finden es schwer, sie zu ändern.بسیاری از مردم خود را به عاداتشان وابسته می‌کنند و تغییر آنها برایشان دشوار است.