naturgegeben

Aussprache: /natuɐ̯ˈɡeːbn̩/
Worttrennung: na·tur·ge·ge·ben
صفت

ذاتی، طبیعی، ناشی از طبیعت

Bedeutungen

1

ناشی از طبیعت، ذاتی، بخشی از وجود یا سرشت چیزی یا کسی.

  • Ihre Neugier war naturgegeben und trieb sie zu neuen Entdeckungen.کنجکاوی او ذاتی بود و او را به سمت اکتشافات جدید سوق می‌داد.
  • Die Schönheit der Landschaft ist naturgegeben und bedarf keiner künstlichen Verschönerung.زیبایی این منظره طبیعی است و نیازی به زیباسازی مصنوعی ندارد.
  • Es ist naturgegeben, dass Kinder spielen wollen.این امری طبیعی است که کودکان بخواهند بازی کنند.