niederfallen
افتادن، فرو ریختن، باریدن
Bedeutungen
1
intransitiv
شخص یا شیء به زمین افتادن، سقوط کردن
- Er stolperte und fiel nieder.او سکندری خورد و به زمین افتاد.
- Die Blätter fallen im Herbst von den Bäumen nieder.برگها در پاییز از درختان میافتند.
2
intransitiv
(برف، باران) باریدن، فرو افتادن
- Der erste Schnee ist letzte Nacht niedergefallen.اولین برف دیشب بارید.
- Ein leichter Regen fiel auf die trockene Erde nieder.باران ملایمی بر زمین خشک بارید.
3
sich + auf + Akkusativ
خود را به زمین انداختن برای دعا یا ادای احترام
- Die Gläubigen fielen vor dem Altar nieder.مؤمنان در مقابل محراب به زمین افتادند.
- Er fiel vor dem König nieder, um seine Treue zu schwören.او در برابر پادشاه به زمین افتاد تا سوگند وفاداری یاد کند.