nobilitieren

Aussprache: /nobiliˈtiːrən/

Worttrennung: no·bi·li·tie·ren

فعل

اشرافی کردن، به مقام اشرافی رساندن، شرافت بخشیدن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden nobilitieren)

کسی را به مقام اشرافی رساندن، به او عنوان اشرافی دادن.

Der König nobilitierte den verdienten General.پادشاه ژنرال شایسته را به مقام اشرافی رساند.
In diesem Land kann man durch Verdienste nobilitiert werden.در این کشور می‌توان از طریق شایستگی‌ها به مقام اشرافی رسید.

2 Akkusativ (etwas nobilitieren)

به چیزی ارزش یا اهمیت بالاتری بخشیدن، آن را شرافتمندانه یا ارجمند جلوه دادن.

Diese Geste nobilitiert den ganzen Akt.این حرکت کل عمل را شرافتمندانه جلوه می‌دهد.
Die Kunst kann selbst die einfachsten Dinge nobilitieren.هنر می‌تواند حتی ساده‌ترین چیزها را ارجمند سازد.