obliegen

Aussprache: /ɔpˈliːɡn̩/
Wortzerlegung: ob·lie·gen
فعل

بر عهده بودن، وظیفه کسی بودن

Bedeutungen

1 Dativ (es obliegt + Dativ + zu + Infinitiv / dass)

وظیفه، مسئولیت یا صلاحیت قانونی/رسمی کسی بودن (غالباً به صورت es obliegt jemandem)

  • Es obliegt dem Gericht, ein Urteil zu fällen.صدور حکم بر عهده دادگاه است.
  • Die Entscheidung obliegt dir allein.تصمیم‌گیری تنها بر عهده توست.