obsignierten

امضای رسمی یک سند، قرارداد، یا گواهی برای تأیید اعتبار یا صحت آن؛ تصدیق کردن.

• Der Notar obsignierte das Testament, um dessen Gültigkeit zu bestätigen.دفتر اسناد رسمی وصیت‌نامه را امضا کرد (تأیید کرد) تا اعتبار آن را تأیید نماید.
• Alle Parteien mussten das Abkommen unterzeichnen und obsignieren, um es rechtskräftig zu machen.همه طرف‌ها باید توافق‌نامه را امضا و تأیید می‌کردند تا آن را قانونی سازند.