aufoktroyieren

Aussprache: /ˈaʊ̯fʔɔktʁoˈjiːʁən/

Worttrennung: auf·ok·troy·ie·ren

فعل

تحمیل کردن، زور کردن

Bedeutungen

1 Dativ (jemandem) + Akkusativ (etwas)

تحمیل کردن، به زور قبولاندن (چیزی را به کسی).

Man kann dem Volk keine Ideologie aufoktroyieren.نمی‌توان یک ایدئولوژی را به زور به مردم تحمیل کرد.
Der Sieger oktroyierte dem Besiegten seine Bedingungen auf.پیروز شرایط خود را به زور به مغلوب تحمیل کرد.