ominös

Aussprache: /omiˈnøːs/
Wortzerlegung: omi·nös
صفت

شوم، بدشگون، مشکوک، مرموز

Beispiele

  • Er sah das ''ominöse'' Lächeln des Chefs und wusste, dass er nichts Gutes zu erwarten hatte.او لبخند شوم رئیس را دید و دانست که نباید انتظار خیر داشته باشد.
  • Wer hat das behauptet? Doch wohl nicht dieser ''ominöse'' Herr „Experte“?چه کسی چنین چیزی ادعا کرده؟ نکند این آقای «متخصص» مشکوک؟
  • Wir dachten an diese ''ominösen'' Geräusche vom Dachboden.ما به آن صداهای مشکوک از زیرزمین فکر می‌کردیم.