onomatopoetisch

Aussprache: /ˌonomatopoˈeːtɪʃ/
Worttrennung: ono·ma·to·po·e·tisch
صفت

آواشناختی (صوت‌وار، تقلیدکننده صدا)

Bedeutungen

1

کلماتی که صدای طبیعی را تقلید می‌کنند یا شبیه آن هستند (مانند 'miau' یا 'wuff').

  • Kuckuck' ist ein onomatopoetisches Wort für den Ruf des Vogels.کوکو' کلمه‌ای آواشناختی برای صدای این پرنده است.
  • Viele Kinder lieben onomatopoetische Wörter in Büchern.بسیاری از کودکان کلمات تقلیدکننده صدا را در کتاب‌ها دوست دارند.
  • Das Geräusch des Regens wurde durch onomatopoetische Wörter wie 'plitsch-platsch' beschrieben.صدای باران با کلماتی مانند 'چیلیک-چیلیک' توصیف شد.
2

مربوط به واژگانی که از صداها الگو گرفته‌اند.

  • Die onomatopoetische Funktion der Sprache ist besonders in frühen Entwicklungsstadien wichtig.کارکرد آواشناختی زبان به ویژه در مراحل اولیه رشد اهمیت دارد.
  • Der Dichter verwendete onomatopoetische Mittel, um die Geräusche der Natur nachzuahmen.شاعر از ابزارهای آواشناختی برای تقلید صداهای طبیعت استفاده کرد.
  • Die Erforschung onomatopoetischer Wörter gibt Einblicke in die Ursprünge der Sprache.تحقیق بر روی کلمات آواشناختی، بینش‌هایی درباره ریشه‌های زبان ارائه می‌دهد.