perlokutionär

Aussprache: /pɛʁlokut͡si̯oˈnɛːɐ̯/
Worttrennung: per·lo·ku·ti·o·när
صفت

پرلوکوشنی (مربوط به تأثیر گفتار بر شنونده)

Bedeutungen

1

در نظریه گفتار، به تأثیر یا نتیجه‌ای اشاره دارد که یک عمل گفتاری بر شنونده می‌گذارد؛ مانند متقاعد کردن، ترساندن، خوشحال کردن یا گیج کردن شنونده.

  • Die perlokutionäre Wirkung seiner Rede war überwältigend.تأثیر پرلوکوشنی سخنرانی او خیره‌کننده بود.
  • Er versuchte, durch seine Worte eine perlokutionäre Reaktion hervorzurufen.او سعی کرد با کلماتش واکنشی پرلوکوشنی برانگیزد.
  • Die perlokutionäre Absicht ist nicht immer klar erkennbar.قصد پرلوکوشنی همیشه به وضوح قابل تشخیص نیست.