pochten

Aussprache: /ˈpɔxtn̩/
Wortzerlegung: poch·ten
Konjugierte Form

اصرار ورزیدند، کوبیدند

Bedeutungen

1 an + Akkusativ

کوبیدن (به در یا سطحی)

  • Jemand pocht an die Tür.کسی به در می‌کوبد.
  • Sie pochte laut an das Fenster.او با صدای بلند به پنجره کوبید.
2 intransitiv

تپیدن (قلب)

  • Sein Herz pochte vor Aufregung.قلبش از هیجان می‌تپید.
  • Das Herz pochte ihm bis zum Hals.قلبش تا گلویش می‌تپید.
3 auf + Akkusativ

اصرار کردن (بر چیزی)

  • Er pochte auf sein Recht.او بر حق خود اصرار کرد.
  • Wir pochten auf eine schnelle Entscheidung.ما بر یک تصمیم سریع اصرار داشتیم.