aufprägen

Aussprache: /ˈaʊ̯fpʁɛːɡn̩/
Worttrennung: auf·prä·gen
فعل

حک کردن، ضرب کردن، نقش کردن، القا کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (etwas + aufprägen)

حک کردن، مهر زدن، نقش بستن (یک علامت فیزیکی یا طرح روی یک سطح).

  • Der Goldschmied prägte ein Muster auf den Ring.طلافروش طرحی را روی انگشتر حک کرد.
  • Das Datum wurde auf die Münze aufgeprägt.تاریخ روی سکه ضرب شده بود.
2 Akkusativ (etwas + auf + Akkusativ)

(ویژگی، ایده یا سبکی را) به چیزی یا کسی تحمیل کردن، القا کردن، شکل دادن یا تأثیر گذاشتن.

  • Die Erfahrungen der Kindheit prägen uns ein Leben lang.تجربیات دوران کودکی تا پایان عمر ما را شکل می‌دهند.
  • Der Lehrer prägte den Schülern eine positive Einstellung zur Wissenschaft auf.معلم نگرش مثبتی را نسبت به علم به دانش‌آموزان القا کرد.