ausprägen

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌpʁɛːɡn̩/

Worttrennung: aus·prä·gen

فعل

شکل دادن، متمایز کردن، ایجاد کردن (ویژگی)

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas ausprägen)

ویژگی یا شکلی را به وضوح نشان دادن یا ایجاد کردن، مشخص کردن، متمایز کردن.

Diese Kultur hat ihre eigenen Traditionen ausgeprägt.این فرهنگ سنت‌های خاص خود را شکل داده است.
Seine Persönlichkeit prägt sich durch seine Ehrlichkeit aus.شخصیت او از طریق صداقتش متمایز می‌شود.

2 Akkusativ (jemanden / etwas ausprägen)

سکه یا مدال را ضرب کردن.

Die Münzen wurden im 18. Jahrhundert ausgeprägt.سکه ها در قرن هجدهم ضرب شدند.
Das neue Staatsoberhaupt ließ eine Gedenkmünze ausprägen.رئیس دولت جدید دستور ضرب یک سکه یادبود را داد.