aufeinanderprallen

Aussprache: /aʊ̯fˈaɪ̯nandɐˌpʁaln̩/

Worttrennung: auf·ein·an·der·pral·len

فعل

برخورد کردن (با شدت)، به هم خوردن، تضاد داشتن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

دو چیز یا بیشتر به شدت به هم برخورد کردن، تصادم کردن (فیزیکی).

Zwei Autos sind auf der Kreuzung frontal aufeinandergeprallt.دو خودرو در تقاطع با هم برخورد شدید کردند.
Die beiden Flugzeuge prallten in der Luft aufeinander.دو هواپیما در هوا با هم برخورد کردند.

2 intransitiv (بدون مفعول)

عقاید، فرهنگ‌ها یا گروه‌ها با هم درگیر شدن، تضاد داشتن (مجازی).

Die unterschiedlichen Kulturen prallen oft aufeinander.فرهنگ‌های متفاوت اغلب با هم درگیر می‌شوند.
Bei diesem Thema prallen die Meinungen stark aufeinander.در این موضوع، دیدگاه‌ها به شدت با هم تضاد دارند.