der propositionaler Akt

عمل قضیه‌ای (در نظریه افعال گفتاری)

Beispiele

• Der ''propositionale Akt'' eines Satzes besteht darin, dass man sich auf etwas bezieht und darüber etwas aussagt. Der ''propositionale Akt'' eines Sprechakts ist der Teil, in dem die Semantik des Satzes (die Bedeutung seiner Wörter und Wortgruppen) besteht. In einem Satz wie „Peter ist krank“ wird mit „Peter“ auf eine Person referiert (= Referenz) und dann über diese Person etwas ausgesagt, prädiziert (= Prädikation).عمل قضیه‌ای یک جمله این است که انسان به چیزی ارجاع می‌دهد و درباره آن چیزی را بیان می‌کند. عمل قضیه‌ای یک فعل گفتاری بخشی است که معناشناسی جمله (معنای کلمات و گروه‌های کلمات آن) در آن قرار دارد. در جمله‌ای مانند «پیتر بیمار است» با «پیتر» به یک شخص ارجاع داده می‌شود (= ارجاع) و سپس درباره این شخص چیزی گفته می‌شود، اسناد داده می‌شود (= اسناد).
• Der ''propositionale Akt'' Searles entspricht dem Begriff rhetischer Akt bei Austin.عمل قضیه‌ای سرل با مفهوم عمل رِتیک در آستین مطابقت دارد.
• Während der Äußerungsakt keine eigenständige theoretische Beachtung erfährt, wird der ''propositionale Akt'' näher als die Kombination eines Referenzaktes (in dem die Bezugnahme auf die »Welt« erfolgt) und eines Prädikationsaktes (in dem eine Aussage über »Welt« gemacht wird) verstanden.“Helmut Glück (Hrsg.), unter Mitarbeit von Friederike Schmöe: ''Metzler Lexikon Sprache.'' Dritte, neubearbeitete Auflage. Metzler, Stuttgart/ Weimar 2005, Stichwort: „Sprechakt“.در حالی که عمل بیان هیچ توجه نظری مستقلی دریافت نمی‌کند، عمل قضیه‌ای به عنوان ترکیب یک عمل ارجاع (که در آن ارجاع به «جهان» انجام می‌شود) و یک عمل اسناد (که در آن بیانی درباره «جهان» ساخته می‌شود) دقیق‌تر درک می‌شود.