abrücken

Aussprache: /ˈapˌʁʏkən/
Worttrennung: ab·rü·cken
فعل

کنار کشیدن، فاصله گرفتن

Bedeutungen

1 von + Dativ (von jemandem / etwas abrücken)

از یک مکان یا موقعیت فیزیکی فاصله گرفتن؛ دور شدن، عقب‌نشینی کردن.

  • Die Soldaten rückten von der Grenze ab.سربازان از مرز عقب‌نشینی کردند.
  • Der Künstler ist von seinem ursprünglichen Standort abgerückt.هنرمند از موقعیت اولیه خود دور شده است.
2 von + Dativ (von jemandem / etwas abrücken)

از یک ایده، نظر یا خواسته قبلی منصرف شدن؛ دست کشیدن، صرف نظر کردن.

  • Sie ist von ihrem Plan abgerückt.او از نقشه‌اش منصرف شده است.
  • Der Politiker musste von seiner Aussage abrücken.سیاستمدار مجبور شد از گفته خود صرف نظر کند.