rückhallen

Aussprache: /ˈrʏkˌhalən/

Worttrennung: rück·hal·len

فعل

بازتابیدن (صدا), طنین‌انداز شدن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

صدا یا پژواک که بازمی‌گردد و طنین‌انداز می‌شود؛ انعکاس صدا.

Seine Stimme hallte von den Wänden des Tals rück.صدایش از دیوارهای دره بازتابید.
Das Lachen der Kinder hallte durch den Wald rück.خنده بچه‌ها در جنگل طنین‌انداز شد.