herausragen

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌʁaːɡn̩/

Worttrennung: her·aus·ra·gen

فعل

برجسته بودن، بیرون زدن، متمایز بودن

Bedeutungen

1 aus + Dativ (aus etwas + herausragen)

به صورت فیزیکی از یک سطح یا محیط بیرون زده بودن، برجسته بودن یا جلوتر آمدن.

Der Gipfel des Berges ragte aus den Wolken heraus.قله کوه از میان ابرها بیرون زده بود.
Ein einzelner Zahn ragte aus seinem Kiefer heraus.یک دندان منفرد از فکش بیرون زده بود.

2 aus + Dativ (aus etwas + herausragen) / über + Akkusativ (über etwas + herausragen)

به صورت مجازی یا کیفی برجسته، ممتاز، سرآمد یا قابل توجه بودن نسبت به دیگران یا محیط اطراف.

Sie ragt aus ihren Kommilitonen durch ihre Intelligenz heraus.او به خاطر هوشش از همکلاسی‌هایش متمایز است.
Dieses Unternehmen ragt über die Konkurrenz hinaus.این شرکت از رقبای خود سرآمد است.