rannten

حرکت سریع با پاها، با گام‌های بلند و سریع؛ دویدن.

• Die Athleten rannten mit voller Kraft über die Ziellinie.ورزشکاران با تمام قوا به سمت خط پایان دویدند.
• Er rannte, so schnell ihn seine Beine tragen konnten, um den Zug noch zu erreichen.او هر چه سریع‌تر می‌توانست دوید تا به قطار برسد.

با عجله و فوریت به جایی رفتن یا از جایی دور شدن؛ شتافتن، گریختن.

• Nach dem Alarm rannten die Menschen panisch aus dem Gebäude.پس از اعلام خطر، مردم وحشت‌زده از ساختمان گریختند.
• Sie rannte zur Tür, als sie das Klingeln hörte.وقتی صدای زنگ را شنید، به سمت در شتافت.