aufrauchen
تا ته کشیدن (سیگار)، تمام کردن (ذخیره)
Bedeutungen
1
Akkusativ (eine Zigarette, eine Pfeife + aufrauchen)
یک سیگار، پیپ یا مشابه آن را تا انتها دود کردن؛ تمام کردن با دود کردن.
- Er rauchte seine Zigarette zu Ende.او سیگارش را تا ته کشید.
- Sie saß auf dem Balkon und rauchte eine Pfeife auf.او روی بالکن نشسته بود و یک پیپ را تا انتها دود کرد.
2
intransitiv (ist aufgeraucht)
به صورت خودکار یا طبیعی، دود شدن و تمام شدن؛ سوختن و از بین رفتن (برای سیگار، پیپ و غیره).
- Die Kerze ist fast aufgeraucht.شمع تقریباً تمام شده است (سوخته است).
- Nach einer Stunde war der Tabak im Topf aufgeraucht.پس از یک ساعت، تنباکو در پیپ سوخته و تمام شده بود.