drauflosreden
شروع به صحبت کردن، بی‌مقدمه حرف زدن، بی‌فکر حرف زدن
Bedeutungen
1
intransitiv (بدون مفعول)
شروع به صحبت کردن به صورت ناگهانی، بدون برنامه‌ریزی، تأمل، تردید یا مقدمه؛ بی‌فکر و بی‌ملاحظه حرف زدن.
- Er hat angefangen, draufloszureden, ohne auf die Fragen zu antworten.او شروع به حرف زدن کرد، بدون اینکه به سوالات پاسخ دهد.
- Sie redete einfach drauflos, als ob sie die einzige im Raum wäre.او به سادگی شروع به حرف زدن کرد، انگار که تنها فرد حاضر در اتاق بود.