refutieren

Aussprache: /refuˈtiːrən/
Wortzerlegung: re·fu·tie·ren
فعل

رد کردن، تکذیب کردن، رد کردن (استدلال)

Beispiele

  • Gerade in diesem Sinne war dem theologisch-literarischen Streiten (a) ein vollständiges ''Refutieren'' obligatorisch vorgeschrieben, das sich (b) gegen den konkreten Text und dessen Autor richtete und nicht etwa ein Diskussionsthema der Allgemeinheit zur Erörterung preisgab.دقیقاً به همین معنا، در مناقشات الهیاتی-ادبی (الف) یک «رد کامل» اجباری بود که (ب) علیه متن مشخص و نویسنده آن بود و نه اینکه موضوع بحثی را برای عموم به بحث بگذارد.

Bedeutungen

1 Akkusativ

یک ادعا، نظریه یا استدلال را نادرست یا بی‌اساس ثابت کردن؛ رد کردن.

  • Er konnte die Anschuldigungen erfolgreich refutieren.او توانست اتهامات را با موفقیت رد کند.
  • Die neuen Forschungsergebnisse refutieren die alte Hypothese.نتایج تحقیقات جدید فرضیه قدیمی را ابطال می‌کنند.