aufreiben

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌʁaɪ̯bn̩/
Worttrennung: auf·rei·ben
فعل

ساییده شدن و تاول زدن پوست؛ تحلیل بردن، از پا درآوردن (نیرو یا فرد)

Bedeutungen

1 (jemanden/sich)

کسی را از نظر جسمی یا روحی خسته و فرسوده کردن.

  • Die ständige Arbeit reibt ihn völlig auf.کار مداوم او را کاملاً فرسوده می‌کند.
  • Sie hat sich bei der Vorbereitung der Prüfung völlig aufgerieben.او در آماده‌سازی برای امتحان کاملاً خودش را از پا درآورد.
2 (etwas/jemanden)

چیزی یا کسی را (معمولاً در زمینه نظامی یا مبارزه) کاملاً نابود کردن یا از بین بردن.

  • Die feindlichen Truppen wurden in der Schlacht aufgerieben.نیروهای دشمن در نبرد نابود شدند.
  • Der Widerstand der Rebellen wurde vollständig aufgerieben.مقاومت شورشیان به طور کامل درهم شکسته شد.