reinrassig

Aussprache: /ˈraɪ̯nˌrasɪç/
Worttrennung: rein·ras·sig
صفت

اصیل، خالص (نژاد)

Bedeutungen

1

به معنای خالص بودن نژاد یک حیوان (مانند سگ، اسب) که از والدین هم‌نژاد به دنیا آمده و ویژگی‌های مشخصه نژاد خود را حفظ کرده است.

  • Der Hund ist ein reinrassiger Schäferhund.این سگ یک سگ چوپان آلمانی اصیل است.
  • Sie züchtet nur reinrassige Katzen.او فقط گربه‌های اصیل پرورش می‌دهد.
  • Der Stammbaum des Pferdes beweist, dass es reinrassig ist.شجره‌نامه اسب اصیل بودن آن را ثابت می‌کند.