davonrennen
فرار کردن، گریختن (با دویدن)
Bedeutungen
1
intransitiv
با سرعت از جایی دور شدن، فرار کردن
- Der Dieb rannte mit der Beute davon.دزد با غنیمت فرار کرد.
- Als sie ihn sah, rannte sie sofort davon.وقتی او را دید، بلافاصله فرار کرد.
2
vor + Dativ
از دست کسی یا چیزی فرار کردن
- Man kann nicht immer vor seinen Problemen davonrennen.آدم نمیتواند همیشه از مشکلاتش فرار کند.
- Das Kind rannte vor dem Hund davon.بچه از سگ فرار کرد.