davonrennen
فرار کردن، گریختن
Bedeutungen
1
intransitiv (بدون مفعول)
با سرعت از جایی دور شدن، فرار کردن.
- Das Kind rannte vor dem Hund davon.کودک از دست سگ فرار کرد.
- Als sie die Polizei sah, rannte sie davon.وقتی پلیس را دید، فرار کرد.
2
vor + Dativ (vor jemandem / etwas davonrennen)
از دست کسی یا چیزی فرار کردن.
- Er versuchte, vor der Verantwortung davonzurennen.او سعی کرد از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند.
- Man kann nicht ewig vor seinen Problemen davonrennen.انسان نمیتواند برای همیشه از مشکلاتش فرار کند.