davonrennen

Aussprache: /ˈdaːfɔnˌʁɛnən/
Worttrennung: da·von·ren·nen
فعل

فرار کردن، گریختن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

با سرعت از جایی دور شدن، فرار کردن.

  • Das Kind rannte vor dem Hund davon.کودک از دست سگ فرار کرد.
  • Als sie die Polizei sah, rannte sie davon.وقتی پلیس را دید، فرار کرد.
2 vor + Dativ (vor jemandem / etwas davonrennen)

از دست کسی یا چیزی فرار کردن.

  • Er versuchte, vor der Verantwortung davonzurennen.او سعی کرد از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند.
  • Man kann nicht ewig vor seinen Problemen davonrennen.انسان نمی‌تواند برای همیشه از مشکلاتش فرار کند.