hochrennen
با سرعت بالا دویدن، به سمت بالا دویدن
Bedeutungen
1
intransitiv (بدون مفعول)
با سرعت زیاد به سمت بالا دویدن یا حرکت کردن.
- Er rannte die steile Straße hoch.او از خیابان پرشیب بالا دوید.
- Die Kinder rannen lachend den Hügel hoch.بچهها خندان از تپه بالا دویدند.