anrufen

Aussprache: /ˈanˌruːfn̩/
Wortzerlegung: an·ru·fen
فعل

تماس تلفنی گرفتن، زنگ زدن، استمداد طلبیدن (از مرجع/خدا)

Bedeutungen

1 jemanden (Akkusativ) anrufen

با کسی یا جایی تماس تلفنی برقرار کردن، به کسی زنگ زدن

  • Ich rufe dich später an, wenn ich zu Hause bin.من بعداً وقتی خانه رسیدم به تو زنگ می‌زنم.
  • Kannst du bitte kurz beim Arzt anrufen und einen Termin ausmachen?می‌توانی لطفاً سریع به مطب پزشک زنگ بزنی و وقت بگیری؟
2 jemanden/etwas (Akkusativ) anrufen

دادگاه، مرجع قانونی یا خدا/ارواح را برای کمک، داوری یا توکل فراخواندن یا استمداد جستن

  • Die Partei beschloss, das Bundesverfassungsgericht anzurufen.حزب تصمیم گرفت به دادگاه قانون اساسی فدرال شکایت ببرد (آن را مرجع داوری قرار دهد).
  • In Zeiten der Not rufen die Gläubigen Gott an.در زمان‌های سختی، مؤمنان خدا را می‌خوانند (استمداد می‌جویند).