abringen

با اصرار، تلاش یا فشار چیزی (مانند اعتراف یا امتیاز) را از کسی گرفتن

• Er konnte dem Gegner ein Geständnis abringen.او توانست از حریف اعترافی بگیرد.
• Sie rang sich ein Lächeln ab, obwohl sie traurig war.او با وجود غمگین بودن، لبخندی به زور از خود بیرون کشید.

با اکراه یا سختی فراوان خود را وادار به انجام کاری کردن

• Er rang sich von seinen Zweifeln ab.او خود را از شک‌هایش رها کرد.
• Sie konnte sich nur schwer dazu abringen, die Wahrheit zu sagen.او به سختی توانست خود را وادار به گفتن حقیقت کند.