aufreißen
پاره کردن، باز کردن (با شدت)، شکافتن
Bedeutungen
1
Akkusativ (jemanden / etwas aufreißen)
پاره کردن، شکافتن (چیزی را با سرعت یا خشونت).
- Er riss die Packung mit den Zähnen auf.او بسته را با دندانهایش پاره کرد.
- Der Wind riss das Zelt auf.باد چادر را پاره کرد.
2
Akkusativ (jemanden / etwas aufreißen)
باز کردن (دهان، چشمها) به طور کامل یا ناگهانی.
- Sie riss die Augen auf, als sie ihn sah.وقتی او را دید، چشمانش را گشاد کرد.
- Er riss den Mund auf und schrie.او دهانش را باز کرد و فریاد زد.
3
sich (Akkusativ) (sich aufreißen)
پاره شدن، شکافته شدن (خود به خود).
- Der alte Stoff ist an der Naht aufgerissen.پارچه قدیمی از درز پاره شده بود.
- Das Boot ist am Rumpf aufgerissen.قایق از قسمت بدنه شکافته شده بود.