ausreißen

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌraɪ̯sn̩/
Worttrennung: aus·rei·ßen
فعل

کندن، پاره کردن، فرار کردن

Bedeutungen

1 etw. (Akkusativ) ausreißen

چیزی را با زور از جای خود کندن یا پاره کردن.

  • Sie riss das Etikett vom neuen Kleidungsstück aus.او برچسب لباس نو را با زور کند.
  • Der Hund hat das Polster ausgerissen.سگ روکش را پاره کرد.
2 intransitiv (بدون مفعول)

از جایی فرار کردن، گریختن.

  • Der Häftling ist aus dem Gefängnis ausgerissen.زندانی از زندان فرار کرد.
  • Das Kind ist von zu Hause ausgerissen.بچه از خانه فرار کرده بود.