aufreißen

Aussprache: /ˈaʊfˌʁaɪsn̩/
Worttrennung: auf·rei·ßen
فعل

پاره کردن، باز کردن (با شدت)، شکافتن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas aufreißen)

پاره کردن، شکافتن (چیزی را با سرعت یا خشونت).

  • Er riss die Packung mit den Zähnen auf.او بسته را با دندان‌هایش پاره کرد.
  • Der Wind riss das Zelt auf.باد چادر را پاره کرد.
2 Akkusativ (jemanden / etwas aufreißen)

باز کردن (دهان، چشم‌ها) به طور کامل یا ناگهانی.

  • Sie riss die Augen auf, als sie ihn sah.وقتی او را دید، چشمانش را گشاد کرد.
  • Er riss den Mund auf und schrie.او دهانش را باز کرد و فریاد زد.
3 sich (Akkusativ) (sich aufreißen)

پاره شدن، شکافته شدن (خود به خود).

  • Der alte Stoff ist an der Naht aufgerissen.پارچه قدیمی از درز پاره شده بود.
  • Das Boot ist am Rumpf aufgerissen.قایق از قسمت بدنه شکافته شده بود.