ausreißen
کندن، پاره کردن، فرار کردن
Bedeutungen
1
etw. (Akkusativ) ausreißen
چیزی را با زور از جای خود کندن یا پاره کردن.
- Sie riss das Etikett vom neuen Kleidungsstück aus.او برچسب لباس نو را با زور کند.
- Der Hund hat das Polster ausgerissen.سگ روکش را پاره کرد.
2
intransitiv (بدون مفعول)
از جایی فرار کردن، گریختن.
- Der Häftling ist aus dem Gefängnis ausgerissen.زندانی از زندان فرار کرد.
- Das Kind ist von zu Hause ausgerissen.بچه از خانه فرار کرده بود.