ruhmgekrönt

Aussprache: /ˈruːmɡəˌkrøːnt/
Worttrennung: ruhm·ge·krönt
صفت

پرآوازه، مشهور

Bedeutungen

1

کسی یا چیزی که به خاطر دستاوردها یا شهرتش مورد تحسین قرار گرفته و به نوعی "تاج افتخار" بر سر دارد.

  • Der berühmte Komponist wurde für sein Lebenswerk als ruhmgekrönter Künstler geehrt.این آهنگساز مشهور به خاطر یک عمر فعالیت هنری‌اش به عنوان هنرمندی پرآوازه مورد تقدیر قرار گرفت.
  • Nach diesem Sieg war der Sportler endgültig ein ruhmgekrönter Held.پس از این پیروزی، این ورزشکار سرانجام قهرمانی مشهور شد.
  • Die ruhmgekrönte Schauspielerin gab eine Autogrammstunde.این هنرپیشه پرآوازه جلسه امضا برگزار کرد.