zusammenrumpeln

Aussprache: /tsuˈzamənˌrʊmpl̩n/

Worttrennung: zu·sam·men·rum·peln

فعل

با شدت به هم برخورد کردن، تصادم کردن، با سروصدا به هم ریختن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

حرکت کردن یا به هم خوردن اشیاء با صدای بلند و نامنظم، به هم ریختن با سروصدا.

Die alten Autos rumpelten auf der holprigen Straße zusammen.ماشین‌های قدیمی در جاده ناهموار با سروصدا به هم می‌خوردند.
Die Kisten fielen vom LKW und rumpelten auf dem Boden zusammen.جعبه‌ها از کامیون افتادند و با صدای بلند روی زمین به هم خوردند.