فعل
پرکندن، کندن (پر پرنده، مو، علف)
معانی و تعاریف rupfen:
- پرها یا موهای یک حیوان را با دست کشیدن و جدا کردن.
- علفهای هرز یا گیاهان ناخواسته را از زمین بیرون کشیدن.
- چیزی را با خشونت یا ناگهانی کشیدن یا پاره کردن.
جملات نمونه برای rupfen:
Die Ente ''rupfen,'' ausnehmen, salzen und pfeffern, dann binden und spicken.
«اردک را پرکنده، شکمدرآورده، نمکزده و فلفلزده، سپس ببندید و چربکنید.»
„Die Frage, ob man die Gänse ''rupfen'' darf, ist schon öfter besprochen worden, - die Meinungen sind über diesen Punkt geteilt. Ganz abgesehen von der damit verbundenen Tierquälerei, ist es für die Gänse nicht gut, wenn sie ''gerupft'' werden.“
«این سوال که آیا میتوان غازها را پر کند یا نه، قبلاً هم مورد بحث قرار گرفته است - نظرات در این مورد متفاوت است. صرف نظر از آزار و اذیت حیوانات مرتبط، برای غازها خوب نیست که پرکنده شوند.»
Der Koch rupfte das Huhn vor dem Braten.
آشپز قبل از کباب کردن، پرهای مرغ را کند.