wegrutschen

Aussprache: /ˈvɛkˌʁʊtʃn̩/
Worttrennung: weg·rut·schen
فعل

دور شدن، سُر خوردن و دور شدن، جابجا شدن (برای ایجاد فضا)

Bedeutungen

1 auf + Dativ (مثلاً auf dem Eis)

تعادل خود را از دست دادن و ناخواسته روی سطحی لغزیدن.

  • Auf dem nassen Boden rutschte er weg und fiel hin.روی زمین خیس سُر خورد و افتاد.
  • Das Kind rutschte auf dem Eis weg und weinte.بچه روی یخ سُر خورد و گریه کرد.
2 von + Dativ (مثلاً von dem Tisch)

در مورد اشیاء، از روی سطحی به پایین لغزیدن یا افتادن.

  • Der Stift rutschte von dem Tisch und fiel auf den Boden.خودکار از روی میز سُر خورد و روی زمین افتاد.
  • Vorsicht, das Glas könnte von dem Regal wegrutschen!مراقب باش، ممکن است لیوان از قفسه سُر بخورد و بیفتد!