ansinnen

Aussprache: /ˈanzɪnən/
Worttrennung: an·sin·nen
فعل

انتظار داشتن، طلب کردن، گستاخی کردن

Bedeutungen

1 jemandem (Dativ) + etwas (Akkusativ)

از کسی چیزی را درخواست کردن یا مطالبه کردن، به ویژه چیزی که ممکن است نامعقول، دشوار یا ناخوشایند باشد.

  • Ich kann mir nicht ansinnen, dass du so etwas von mir erwartest.من نمی‌توانم انتظار داشته باشم که تو چنین چیزی از من بخواهی.
  • Er sann ihr Unheil an, indem er falsche Gerüchte verbreitete.او با پخش شایعات دروغین، قصد بدخواهانه داشت.